‘Sieraden die je liefhebt, vervelen niet’

Toen Monique Burggrave elf jaar geleden weer in Enschede kwam wonen, was er veel veranderd in de periode dat ze er weg was geweest. Er waren zaken verdwenen, winkels bijgekomen. Reden genoeg om geregeld per fiets opnieuw met haar stad kennis te maken. Op een van deze fietstochtjes stuitte Monique op Uni10. ‘Goh, wat een leuk zaakje, dacht ik meteen. Fris en modern, en een beetje apart. Daar houd ik wel van.’

Gecharmeerd door sieraden

Monique stapte binnen om gewoon eens rond te kijken. Ze was al snel gecharmeerd door de mooie en unieke sieraden die Uni10 in de winkel had liggen. En al gauw kwam ze regelmatig eens een kijkje nemen. ‘Ik raakte gemakkelijk aan de praat met Tineke en de anderen, ze zijn dan ook heel toegankelijk. Meteen was er een goede klik. Zo bleken ze vlakbij mij te wonen. Maar ik ging niet meteen tot kopen over. Het gaat immers niet om zomaar een pakje boter!’

Een moderner parelsnoer

‘Omdat ik inmiddels wat meer wist over Uni10, besloot ik een sieraad dat ik al had te laten vermaken’, vervolgt Monique. ‘Eigenlijk was het een heel degelijk vraagje. Ik had namelijk een parelsnoer dat niet mooi meer was geknoopt en wilde deze opnieuw laten rijgen. Ook was het snoer voor mij net iets aan de strakke kant, en wilde het wat ruimer en moderner hebben. Tineke’s zus kwam met de suggestie een ander slot op het snoer te zetten, zodat het wat eigentijdser zou worden. Dat leek me wel wat. Toen ik het parelsnoer ophaalde, vond ik het meteen geweldig! Het slot was groter en van metaal, een echte eyecatcher.’

Oud goud, nieuwe ring

‘Na die goede ervaring, was ik geïnspireerd. Ik had nog oude gouden sieraden van mijn schoonmoeder liggen. Goede sieraden, maar niet stukken die pasten bij mij. Ik vond het zonde dat ze in de la bleven liggen, en bedacht me dat we er misschien iets unieks mee konden doen. Zo had ik een antiek horloge met smal, gouden bandje liggen. Dat bandje vond ik erg mooi, daar wilde ik wel iets mee. Ik bedacht we daar een mooie ring mee konden maken.’

Een samenwerking

‘Het proces was een samenwerking. Ik nam mijn oude goud mee en legde het op tafel. Ze stelden mij vragen, zoals: wat vind je hier het mooiste aan? Aan welke vinger wil je de ring dragen? Welk deel van het bandje wil je gebruiken? Wil je de maakrand zichtbaar houden? Heel praktische zaken, om tot een zo goed mogelijk ontwerp te komen. Uiteindelijk wilde ik de zetting van het klokje gebruiken om een steen in te verwerken. We namen de mogelijkheden door, en nadat ik gekozen had, werd er een schets gemaakt. En toen was het wachten geblazen!’

Alle vertrouwen

‘Natuurlijk vond ik het spannend, want ik had zin om mijn nieuwe sieraad te zien. Maar ik had er alle vertrouwen in dat het prachtig zou worden. Er was zo goed naar mij geluisterd en Uni10 heeft alleen maar prachtige sieraden die heel ambachtelijk zijn gemaakt. Mijn ring werd dan ook helemaal naar wens. En omdat ik nog goud overhad uit het horloge, zijn we aan de slag gegaan daar oorbellen van te ontwerpen. Daarvoor hebben we stenen gebruikt uit oorhangers die ik al had, en zo werd het een hele bijpassende set!’

Nieuwe ideeën

‘Inmiddels heb ik ook alweer nieuwe ideeën voor het vermaken van sieraden. Zo denk ik over een ring voor mijn oudste zoon, gemaakt uit een ketting van mijn man. Het is gewoon hartstikke leuk! Je puzzelt wat, komt met ideeën en voorbeelden van wat je mooi vindt en de medewerkers maken het voor je. En ik koop ook heus wel eens iets nieuws. Maar hoe bijzonder is het als je sieraden met emotionele waarde zó kunt aanpassen dat ze ook echt bij je gaan horen? Op die manier zijn de sieraden tijdloos. Want iets wat je liefhebt, dat verveelt niet.’